Zorgaanbieder

Voorkom onnodig leed door medicatiefouten. Ga nu aan de slag met het nieuwe medicatieproces.

Zorgverleners kunnen blijven werken met de bestaande registratiesystemen (bijvoorbeeld elektronisch patiëntendossier (EPD), elektronisch cliëntendossier (ECD), elektronische toedienregistratie (eTDR), elektronisch voorschrijfsysteem EVS). Softwareleveranciers bouwen aan de ‘achterkant’ de informatiestandaard in zodat gegevens uitwisselbaar worden tussen alle systemen. Door de gegevens eenduidig vast te leggen en uitwisselbaar te maken, is snel een compleet en actueel medicatieoverzicht digitaal op te vragen. Gegevens die nu vaak in vrije tekst worden geregistreerd, worden met de informatiestandaard eenduidig, door iedereen op dezelfde manier, vastgelegd. Het kan dus zijn dat je als zorgverlener de medicatiegegevens straks op een andere manier moet registeren in je informatiesysteem. Voor een goed resultaat is het heel belangrijk dat de zorgverleners medicatiegegevens op de afgesproken manier vastleggen in het informatiesysteem zodat ze uitwisselbaar worden.

Een deel van de afspraken die de sectoren hebben gemaakt over het uitwisselen van medicatiegegevens in de keten wordt gerealiseerd door de softwareaanpassing. Daarnaast zijn er afspraken die je als zorgverlener zelf in praktijk brengt.

Beschikbaar stellen
Je mag geen medicatiegegevens beschikbaar stellen aan andere zorgverleners zonder de toestemming van de patiënt/cliënt. Bij zorginformatiesystemen waarbij medicatiegegevens beschikbaar worden gesteld is er altijd uitdrukkelijke toestemming van de patiënt/cliënt nodig.

Sturen
Als een zorgverlener, in het kader van goede zorg, denkt dat het nodig is om gegevens te delen met een andere zorgverlener(s), dan kan deze zorgverlener de gegevens betreffende de behandeling alleen sturen naar één of meer specifieke andere zorgverlener(s), als dat de patiënt duidelijk en expliciet heeft aangegeven dat deze met deze andere zorgverlener(s) een (beoogde) behandelrelatie heeft. Toestemming van de patiënt mag in dat geval worden verondersteld en de gegevens mogen zonder expliciete toestemming van de patiënt worden verstuurd naar deze zorgverlener(s). Als een patiënt nadrukkelijk heeft aangegeven géén toestemming te geven voor het delen van medicatiegegevens met andere zorgverleners in de keten mag een zorgverlener géén medicatiegegevens sturen. De zorgverlener is op dat moment verplicht om de patiënt/cliënt te wijzen op eventuele gevolgen. In dat geval is de patiënt/cliënt zelf verantwoordelijk voor het informeren van de volgende zorgverlener(s). Als er relevante wijzigingen in de medicatiegegevens zijn, wordt het medicatieoverzicht meegegeven aan de patiënt/cliënt na het bezoek/consult.

Bij het versturen van gegevens naar zorgverleners met wie de patiënt/cliënt geen (beoogde) behandelrelatie heeft is expliciete toestemming vereist.

De ketenafspraken slaan de brug tussen de zorginformatiesystemen en de dagelijkse praktijk van de zorgprofessional. Een deel van de ketenafspraken gaat over wat zorgverleners moeten doen om goede medicatieoverdracht in de keten te bereiken. Het zijn afspraken over het werkproces van de zorgverleners. Daarnaast zijn er afspraken over de gebruiksvriendelijkheid van de zorginformatiesystemen.

De ketenafspraken zijn gemaakt in de kernteams. In de kernteams zitten vertegenwoordigers van de negen zorgsectoren die deelnemen aan het programma Medicatieoverdracht. Ook patiënten- en cliëntenorganisaties en de leveranciers van zorginformatiesystemen beslissen mee. Een afvaardiging van leveranciers adviseert of de ketenafspraak impact heeft op de software, zodat het gegarandeerd is dat een afspraak technisch haalbaar is.

Voor meer informatie zie de factsheet.

Een voorschrijver kan de verantwoordelijkheid van de medicamenteuze behandeling aan een opvolgende zorgverlener overdragen. In dat geval moet voor de opvolgende zorgverlener duidelijk zijn dat deze de verantwoordelijkheid moet overnemen en welke zorg geleverd moet worden, zodat deze kan beoordelen of hij zich bekwaam acht om de zorg en daarmee de verantwoordelijkheid over te nemen.

In dit geval vervalt de verantwoordelijkheid van de oorspronkelijke auteur van de medicatieafspraak, tenzij zich op basis van de medicatieafspraak schade heeft voorgedaan die zich in een later stadium openbaart en is toe te rekenen aan de eventueel gemaakte fouten van de auteur van de medicatieafspraak.

Als een voorschrijver een verstrekkingsverzoek maakt onder de medicatieafspraak van een andere voorschrijver zonder de behandeling over te nemen, dan blijft de verantwoordelijkheid van de oorspronkelijke voorschrijver en auteur van de medicatieafspraak in stand.

Praktijkvoorbeelden

1. Een huisarts maakt een medicatieafspraak; de huisartsenpost doet een verstrekkingsverzoek. De huisarts blijft verantwoordelijk voor de medicatieafspraak en het behandelbeleid; de huisartsenpost beoordeelt wel de veiligheid van de verstrekking.
2. Een specialist maakt een medicatieafspraak; een huisarts vult aan zonder de behandeling over te nemen maar beoordeelt wel de veiligheid van de verstrekking. De specialist blijft verantwoordelijk voor de medicatieafspraak.
3. Binnen dezelfde praktijk doet een collega-huisarts een verstrekkingsverzoek op basis van de medicatieafspraak van de vaste huisarts. De vaste huisarts blijft verantwoordelijk voor de medicatieafspraak maar de collega-huisarts beoordeelt wel de veiligheid van de verstrekking.